In de jaren ’70 is Loekie docente methodiek opbouwwerk en maatschappijleer aan de Sociale Academie in den Haag. Later actief in dienst bij het Provinciaal Opbouworgaan Haarlem als opbouwwerk(st)er.
Door haar werk kreeg ze interesse in de politiek en besloot in 1975 lid te worden van de PvdA.

Enkele jaren later, in 1978, wordt zij beëdigd als raadslid in de gemeenteraad van Haarlem en na 13 jaar gemeenteraadslid te zijn geweest, waarvan 8 jaar wethouder, verlaat zij de gemeente om in 1991 haar politieke carrière in de gemeente Weert voort te zetten als burgemeester. Men is zeer lovend over haar: kordaat, een goede spreker in het openbaar en sociaal bewogen.

In Leeuwarden komt de burgemeesterspost vrij doordat Hayo Apotheker minister wordt. Loekie is geïnteresseerd en voor haar is het een uitdaging. Het is haar bekend dat de Friese hoofdstad dringend aangepakt moet worden: te hoog werkloosheidcijfer, verouderd woningbestand en een ambtelijk apparaat dat na de reorganisatie nog niet optimaal functioneert. Voor haar de reden om in 1999 te solliciteren naar deze openstaande vacature.

De vertrouwenscommissie in Leeuwarden o.l.v. Peter den Oudsten( PvdA),nu burgemeester van Meppel, beoordeelde geheel unaniem; dat Loekie van Maaren- van Balen benoemd moet worden als de nieuwe burgemeester van Leeuwarden. Ze is de beste kandidaat en heeft een lange politieke carrière achter de rug.

Maar vanaf het begin nadat zij benoemd werd als burgemeester van Leeuwarden in 1999 ging er veel mis.
Was het om reden dat het niet klikte met de wethouders of had het te maken met de gevreesde bestuurscultuur in Leeuwarden of miste zij werkelijk de bestuurlijke daadkracht?

Het is waar dat ze te weinig invloed had en dat geeft ze in alle openheid toe, maar of men haar hiervoor kan afrekenen is geheel onterecht.

De vertrouwenscommissie - dat zijn de fractievoorzitters van de alle in de gemeenteraad vertegenwoordigde politieke partijen (ook wel raadsfracties genoemd) - heeft de opdracht gekregen van de gemeenteraad om te beoordelen of de sollicitant wel of niet voldoet aan de profielschets die voorafgaande is vastgesteld door de gemeenteraad. Deze commissie rapporteert de gemeenteraad haar bevindingen en aanbevelingen.
Mevr Van Maaren-van Balen voldeed aan de profielschets: bestuurlijke ervaring, sociaal bewogenheid en uitstraling.
Men kon niet anders concluderen dan dat zij de nieuwe burgemeester van Leeuwarden moest worden. Zo besliste de vertrouwenscommissie geheel unaniem. De gemeenteraad nam dit advies over.

Later, toen Loekie de burgemeestersketting om had, bleek dat zij niet helemaal volgens het verwachtingpatroon van de gemeenteraad functioneerde. Hoe kan dat? Voldeed ze niet aan de profielschets of voldeed de profielschets zelf niet. De gemeenteraad kan toch niet verwachten dat men met zo’n matig vastgestelde profielschets een gestalte aan het roer van deze gemeente kan plaatsen, lijkend op een robot! Ofwel is de meerderheid van de gemeenteraad zelf niet in staat om een goed beeld te vormen en te geven. Raadsleden mogen dan wel het raadswerk zien als een bijkomstigheid, maar dan moeten zij zich wel volledig inzetten. Aan hun kwaliteiten ligt het niet, wel in de uitvoering hiervan.

Veel negatieve berichten over het functioneren van de burgemeester zijn gepubliceerd in de pers, waar ook de meerderheid van de gemeenteraad mee aan de haal ging. Of deze berichten op waarheid berustten of dat het meer te maken had met achterklapverhalen, hebben zij niet willen of kunnen nagaan. Voor hen was het een vaststaand feit. Immers, het was in het algemeen toch wel bekend dat de burgemeester zich wel eens versprak en ook niet altijd optimaal functioneerde als voorzitter van de veelal saaie raadsvergaderingen.

Van waardig met elkaar omgaan is nauwelijks sprake geweest. Dat blijkt wel, want om een burgemeester goed te laten functioneren, moet deze de nodige ruimte hiervoor krijgen; zeker in het eerste jaar en waarbij ondersteuning van het ambtelijk apparaat en gemeenteraad zeer belangrijk is.
Uit het verslag van de gemeentelijke raadsvergadering 19 oktober en van 29 oktober 2001 komt duidelijk naar voren dat er geen sprake is geweest van het werken in teamverband, maar meer een gesloten bestuurscultuur heerst en waar een buitenstaander, in dit geval mevr. Van Maaren-van Balen, niet in thuis hoort.

De meerderheid van het gemeentebestuur en de -raad wees met het priemende en afkeurende vingertje in haar richting. Uitgezonderd van Addy Stoker (Christen Unie) en mevr. Katie Dolstra (Leefbaar Leeuwarden).
Loekie van Maaren-van Balen werd op 29 oktober 2001 definitief de wacht aangezegd.

In eerste instantie was men van mening dat er een zwijgplicht met de daarbij behorende dwangsom van ± 22.655 euro opgelegd moest worden, maar wijselijk heeft men hier vanaf gezien. Wettelijke regels gaan toch boven de Leeuwarder regels.

Na Loekies boek " Te veel vrouw" dat ze geschreven heeft in 1997 waarin ze de vreugdevolle en teleurstellende belevenissen uit de Haarlemse politieke jaren beschrijft, heeft ze na haar burgemeestersschap in Leeuwarden voorgenomen om een nieuw boek te schrijven.
Na anderhalfjaar hieraan gewerkt te hebben verscheen het 400 pagina tellende dikke boek op 4 juni 2003 in het openbaar.

"HOEZO BURGEMEESTER", de ervaringen van de burgemeester van Leeuwarden 1999 - 2001.

Elders op deze site zal binnenkort het boek nader belicht worden.

Ondertussen zwijgt het gemeentebestuur in alle toonaarden.

En over negatief gesproken...!
Rimmer Mulder, hoofdredacteur van de Leeuwarder courant schrijft in een artikel (7 juni 2003) dat Loekie een prinsesje is met allemaal nare mannen om zich heen. Vindt het een chaotisch, onvriendelijk en eenzijdig boek en is van mening dat men vooral de krant moet lezen om een compleet verhaal te krijgen!
Een journalist die ook in het boek voorkomt vond het een goed boek, een waardevolle aanvulling al had hij zijn bedenkingen over enkele passages.
Zo zie je maar weer, de meningen kunnen verschillen!